نامه

 سلام عزیز ، آره منم خاکستر آرزوها

از روزی که تو رفتی اسممه ، غریبه تنها

من به فدای اون نگات ، حال و هوات چه رنگیه ؟

 راستی من که نیستم ، دلواپس چشات کیه ؟

 اونجا بارون فراوونه ، یه موقع سرما نخوری ؟

من که نیستم دعوات کنم ،غصه ی فردا نخوری ؟

راستی من فراموشم یا کم شدم یا هنوز همون دیوونه م

گله نکن از این یه بیت آخه خیلییه که ازت پنهونم

 حال منو اگه میخوای همش دلتنگی و صبوریه

 زردی صورتم نترس همش عزای دوریه

 اینجا همه احولتو میپرسن و من جوابی ندارم

آخه خودمم نمیدونم چه رنگیه اونجا گله بهارم

همش میگن سلام میده ، نامه میده یه یه پیام کوتاه

 زل میزنم به زمینو میگم آره ! هرچن دروغ داره گناه

 بی خیال حال من مهم تویی عزیزم

اینجا من جای تو هم غروبا هی اشک میریزم

دیگه چی آسمونت آبیه و شبات مهتابی ؟

 یا تو هم مث من واسه اون روزا بیتابی

 راستی بگو عزیزم قلب من تو سینه ت چه حالیه ؟

وای که اینجا اگه نباشه خاطره ت جاش خالیه

 راستی عزیز چه میکنی با درسات ؟

من که بازم مشروطم ، مث ترم عشق به چشات

از لبخندی که آخرین بار زدی و برام افسانه شد ب

گو بازم اگه زدی چن تا عاشق دیوانه شد ؟

 یادش بخیر شیرینتر از غم اون هنوز ندیدم جایی

وای که خدا نساخته هنوز به اون زیبایی

راستی وقتی گریه میکنی کی چشاتو ناز میکنه ؟

 اون لبخند بعد گریه رو روی لبات باز میکنه ؟

آخ ببخشی داره گریه ت میگیره انگاری

 بذار یه چی بگم خنده رو لب بیاری

یکی میگفت خواب دیده ،دریایی میشی میای به دیدنم

از آدما و ترس دل میکنی میای واسه چیدنم

زیاد نخند آخه من تا شنیدم یه خدا گریه کردم

آبروی غرورمو پیش همشون بردم

 تنها نیستم ،منمو غم تو و دلتنگی و خاطره ی اون روزا

تو بگو عزیز دل چن تا دوس پیدا کردی تا حالا

 تو راه میری ستاره هام دنبالتن ، برات بزنم به تخته

اما قبول یه مرد شکسته واسه قلبا خیلی سخته

تو چشات خورشیده ، زمین تاریک میمونه خیلی پیشم بمونی

پس منم نامه مو تمام میکنم، برو واسه نور فشونی

 دیگه نوشتنم واسه م دردی رو دوا نمیکنه زیبا

آخه خیلی بزرگ شده غمت ، تو واژه ها نمیشی جا

هنوز شقایق هس پس منم زنده موندنو زندگی میکنم

 نامه مم واسه اینه یه کم عرض بندگی کنم

نوشته شده در پنجشنبه 18 مرداد 1386 و 07:08 ق.ظ توسط غریبه

ویرایش شده در - و -